Buddyproject verbindt Hardenbergers met AZC

"Pas op, het is verslavend." Dat zeggen de coördinatoren van het Buddy Project in Hardenberg altijd tegen nieuwe vrijwilligers. Die vrolijke ‘waarschuwing’ is niet onterecht, want sommige vrijwilligers zijn de afgelopen negen jaar al zes keer gekoppeld aan een inwoner van het asielzoekerscentrum. Doel van het project is om inwoners van Hardenberg te verbinden met de bewoners van het AZC en hen zo te helpen bij een goede start in ons land. "Er haakt hier bijna nooit iemand af", vertellen de coördinatoren trots.

Matchmakers

Vier maanden duurt ieder buddyproject officieel: de verbintenis tussen een buddy en een bewoner van het AZC. In die vier maanden ontmoeten de koppels elkaar elke week. Voor een kop koffie, om samen te wandelen, te praten of te koken, net wat past. De coördinatoren zijn de matchmakers, zij koppelen vragers en aanbieders zo goed mogelijk aan elkaar. ‘Dan kijk je bijvoorbeeld naar interesses en achtergrond maar ook naar bijvoorbeeld geslacht en leeftijd’, zegt Ayold Buit, één van de drie coördinatoren.

Net als zijn collega’s Jan van de Giessen en Aly Rensink streven ze naar de optimale match. En dat lukt goed, want na 9 jaar Buddy Project zijn er zelfs nog vrijwilligers van het eerste uur die nog steeds contact hebben met ‘hun’ bewoner. ‘Als je in een land komt waar je niemand kent, dan kan je je voorstellen hoe bijzonder de band is die je dan krijgt met iemand die jou belangeloos helpt’.

Goed matchen

Afhakers zijn er weinig bij de matches, waar in het huidige 16e buddyproject zo’n 86 deelnemers meedoen aan dit sociale project. "Dat komt aan de ene kant doordat we aan de voorkant goed kijken wie bij wie past. Bijvoorbeeld echtparen bij echtparen en gezinnen met kinderen bij elkaar. Maar we bieden ook intervisie zodat vrijwilligers als ze vragen hebben, direct bij ons terecht kunnen."

Ayold, Aly en Jan leren zelf ook nog steeds. Bijvoorbeeld over de culturele verschillen, die soms tot misverstanden leiden. "Als buddy’s na een contactmoment terug worden gebracht naar het AZC en dan daar uit je auto stappen en niks zeggen, vinden wij dat vanuit onze cultuur raar. Maar als je weet dat zij in hun cultuur al afscheid nemen in je huis, dan kan je het daar over hebben. En dan staat iemand je de volgende keer wel uit te zwaaien. Zo voorkom je dat misverstanden leiden tot afhaken", vertelt Ayold.

Een enkele keer moet het Buddy Project wel nee verkopen. En dat is als een asielzoeker te psychisch beschadigd is of trauma’s heeft. "Onze buddy’s zijn vrijwilligers, geen psychologen. Maar in de regel gaat het heel goed."

Samen koken

Naast de persoonlijke ontmoetingen zijn er ook groepsactiviteiten zoals: samen koken en eten, bingo, kegelen, en muziek. Of cultuuravonden waarbij AZC-bewoners iets uit hun moederland presenteren. Ondanks de negatieve geluiden in de media merken de drie dat er genoeg mensen zijn die de nieuwkomers wél welkom heten. "Sterker nog: als er veel negatieve berichtgeving is, bijvoorbeeld rondom de voortzetting van het AZC in Hardenberg, dan krijgen wij juist extra hulp aangeboden. Mensen willen dat ook het positieve geluid gehoord wordt."