Van open grond naar natuurgebied: nieuw bos geeft dieren weer ruimte
Steeds meer particuliere grondeigenaren ontdekken de voordelen van het aanleggen van nieuw bos. Eén van hen is André Vasters uit het Overijsselse Markelo. Met steun van de provinciale subsidieregeling Meer bos in Overijssel transformeert hij samen met zijn moeder delen van zijn grond tot waardevol bos.
Toen André Vasters een paar jaar geleden hoorde over de bossenstrategie, zag hij direct kansen. ‘Mijn grootste motivatie is het vergroten van de leefomgeving van dieren en het bevorderen van de biodiversiteit’, vertelt hij.
Vasters woont in de voormalige boerderij van zijn opa. Hij wijst door het raam naar een boerderij tweehonderd meter verderop. ‘Daar groeide ik op, en daar wonen mijn vader en moeder nu nog. Sinds mijn jeugd heb ik het hier steeds drukker zien worden. Dat gaat ten koste van de rust en het leefgebied van bijvoorbeeld vogels, hazen en reeën.’
De grond rond de boerderij is deels van zijn vader en deels van hemzelf. ‘Wij zijn hobbyboeren en hadden meerdere kleine percelen die weinig opleverden. Dankzij deze regeling kunnen we de natuur hier weer terugbrengen.’
Bos voor landgoed en singel
Een extra voordeel: door grond om te vormen tot bos, konden Vasters en zijn vader voldoen aan de Natuurschoonwet (NSW). Met die Landgoederenregeling kunnen landgoederen belastingvriendelijk worden overgedragen aan kinderen. Een voorwaarde is dat het landgoed minimaal 5 hectare grond heeft, waarvan minimaal 30 procent bos of natuur is. ‘Dat percentage haalden we nét niet door braakliggend terrein’, legt Vasters uit. ‘Met de subsidie hebben we extra bos aangeplant op twee van onze landgoederen zodat we wél aan de eisen voldoen.’
Daarnaast gebruikte Vasters de regeling om een tien meter brede singel aan te leggen naast het maisveld achter zijn huis. De singel fungeert als buffer tegen de drukte en het geluid van een naastgelegen bedrijf en camping. ‘Het maisveld lag deels onder een rij eiken, daar groeide weinig. Nu heeft het tenminste ecologische waarde.’
‘Boompje groot, potertje dood’
Met één aanvraag, plantte Vasters op vijf locaties bos aan. Die aanvraag was goed te doen, zegt hij. ‘Maar er komt wel veel bij kijken. De bestemmingsplanwijziging van agrarische grond naar bos door de gemeente, bodemonderzoek, soortenkeuze, kostenramingen en afstemming met de provincie’, somt hij op. Hij schakelde daarom een gespecialiseerde partij in. ‘Zij hadden dit al vaker gedaan, en zijn helemaal op de hoogte van alle voorwaarden. Het verliep perfect.’
Zonder de subsidie was Vasters er niet aan begonnen, zegt hij eerlijk. ‘Ik ben best bereid om er zelf geld in te steken en dat heb ik ook gedaan, maar alles bij elkaar is het een enorm bedrag. Dan is het fijn als je daarvoor deels gecompenseerd wordt. Als het financieel haalbaar is, dien ik binnenkort opnieuw een aanvraag in.’
Een bos aanplanten is een traject van de lange adem, weet Vasters. ‘Ik maak niet meer mee dat wat ik nu plant uitgroeit tot een volwaardig bos.’ Lachend: ‘Boompje groot, potertje dood. Zo is het nu eenmaal. Maar ik doe het ook niet voor mezelf. Ik doe het voor de natuur.’
Subsidie aanvragen? Zo werkt het
Grond vanaf 0,5 hectare komt in aanmerking voor de subsidieregeling Meer bos in Overijssel. De provincie kijkt mee naar de mogelijkheden. Het is mogelijk een adviesbureau in te schakelen voor hulp bij de subsidieaanvraag. Die kosten zijn mee te financieren in de regeling. Kijk voor informatie op: www.overijssel.nl/bosenbomen.
